تکیه به شونه هام نکن   

             من از خودت خسته ترم

                            ما که به هم نمی رسیم   

                                           بسه دیگه بزار برم

کی گفته بود به جرم عشق

                 یه عمری پرپرت کنم؟

                           حیف تو نیست کنج قفس

                                          چادر غم سرت کنم؟

من نه قلندر شبم

                 نه قهرمان قصه ها

                           نه برده حلقه به گوش

                                          نه ناجی فرشته ها

تو این دو روز زندگی

                 شبیه من فراوونه

                           یه لحظه چشمات رو ببند

                                         گذشتن از من آسونه

من عاشقم همین و بس

                  غصه نداره بی کسی

                          قشنگی قسمت ماست

                                       که ما به هم نمی رسیم